منتظربافقی

چهره های زیبا،پژمرده وبدن های نازپرورده پوسیده شد.

وبراندام خودلباس کهنگی پوشانده ایم وتنگی قبر،مارادرفشارگرفته وحشت وترس راازیکدیگربه ارث برده ایم .

خانه های خاموش قبربرمافروریخته وزیبایی های اندام مارانابودونشانه های چهره های مارادگرگون کرده است ،اقامت مادراین خانه های وحشت زاطولانی است ،نه ازمشکلات رهایی یافته ونه ازتنگی قبرگشایشی فراهم شد.

مردم ،اگرآنهارادراندیشه خودبیاورید،یاپرده هاکناررود،مردگان رادرحالتی می نگریدکه حشرات گوشهایشان راخورده ،چشم هایشان به جای سرمه پرازخاک گردیده،وزبان هایی که باسرعت وفصاحت سخن می گفتند،پاره پاره شده .

قلب هادرسینه هاپس ازبیداری به خاموشی گراییده ودرتمام اعضای بدن پوسیدگی تازه ای آشکارشده ،وآنهارازشت گردانیده وراه آفت زدگی براجسادشان گشوده شده،همه تسلیم شده ،نه دستی برای دفاع ،ونه قلبی برای زاری ذارند.

وآنان رامی بینی که دل های خسته ازاندوه وچشم های پرشده ازخاشاک دارند،درحالات اندوهناک آنهادگرگونی ایجادنمی شودوسختی های آنهابرطرف نمی گردد.

«بخشی ازخطبه 221 نهج البلاغه »

یادمرگ ازدلهای شمارفته وآرزوهای فریبنده جای آن راگرفته است .

دنیابیش ازآخرت شماراتصاحب کرده ومتاع زودرس دنیا،بیش ازمتاع جاویدان آخرت درشمانفوذکرده است ودنیازدگی ،قیامت راازیادتان برده است .

هماناشمابرادران دینی یکدیگرید،چیزی جزپلیدی ونیت زشت شماراازهم جدانساخته است .نه یکدیگررایاری می دهید،نه خیرخواه یکدیگرید،نه چیزی به یکدیگرمی بخشیدونه به یکدیگردوستی میکنید.شماراچه شده است که بابه دست آوردن متاعی اندک ازدنیاشادمان می گردیدوازمتاع بسیارآخرت که ازدست می دهیداندوهناک نمی شوید.

اماباازدست دادن چیزی اندک ازدنیامضطرب شده که آثارپریشانی درچهره هاآشکارمی گرددوبی تابی می کنید گویی که این دنیا محل زندگی جاودا ن شماووسائل آن برای همیشه ازآن شماست.

چیزی شماراازعیب جویی برادردینی بازنمی دارد،جزآن که می ترسیدمانندآن عیب رادرشمابه رختان کشند .دربی اعتنایی به آخرت ودوستی دنیا یکدل شده اید وهریک ازشمادین راتنهابرسرزبان می آوریدوازاین کارخوشنودیدهمانندکارگری که کارش رابه پایان رسانده وخشنودی مولای خودرافراهم کرده است .

برگرفته ازخطبه 113 نهج البلاغه

ای مردم مهاربارسنگین گناهان رارهاکنیدوامام

خودراتنهانگذاریدکه درآینده خودراسرزنش می کنید.

خودرادرآتش فتنه ای که پیشاپیش افروخته اید نیفکنید ،راه خودراگیرید،وازراهی که به سوی فتنه هاکشانده می شوددوری کنید.به جانم سوگندکه مومن درشعله آن فتنه هانابودمی شودامامدعیان دروغین اسلام درامان خواهندماند.

همانامن درمیان شماچنان چراغ درخشنده درتاریکی هستم که هرکس به آن روی می آوردازنورش بهره مندمی گردد.

ای مردم سخنان مرابشنویدوبه خوبی حفظ کنید،گوش دل خودرابازکنیدتاگفته های مرابفهمید .

خطبه 187 نهج البلاغه

ای دنیا 

 ای دنیای حرام

ازمن دورشو 

آیابرای من خودنمایی می کنی؟

یاشیفته من شده ای تاروزی دردل من جای گیری؟

هرگزمباد ، غیرمرابفریب ، که مرادرتو هیچ نیازی نیست

توراسه طلاقه کرده ام

 تابازگشتی نباشد

 دوران زندگی توکوتاه ، ارزش تواندک وآرزوی تو پست است .

آه ازتوشه اند ک

 ودرازی راه ودوری منزل وعظمت روزقیامت .

حکمت 7 7 نهج البلاغه

علت تفاوت های میان مردم گوناگونی سرشت آنان است زیراآدمیان درآغاز،ترکیبی ازخاک شوروشیرین ،سخت ونرم بودند پس آنان به میزان نزدیک بودن خاکشان باهم نزدیک وبه اندازه دوری آن ازهم دورومتفاوتند .

یکی زیباروی وکم خرد،دیگری بلندقامت وکم همت ،یکی زشت روی ونیکوکار،دیگری کوتاه قامت وخوش فکر،یکی پاک سرشت وبداخلاق،دیگری خوش قلب وآشفته عقل

وآن دیگرسخنوری دل آگاه است .

برگرفته ازخطبه ٢٣۴ نهج البلاغه